Header ad

قمر زحل ، تیتان

۹۷۰x90

قمر زحل ، تیتان

قمر زحل ، تیتان

 دانش > فضا – همشهری آنلاین:

 تیتان، قمر زحل یا کیوان

دانشمندان ناسا از نوعی شیوه فناورانه برای شکار بوهای قمر تیتان زحل بهره برده‌اند.

به گزارش ایسنا، با بازخلق جو تیتان در آزمایشگاه، محققان توانستند ماهیت جو این قمر را کشف کنند.

دانشمندان مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در مریلند، جو تیتان را در آزمایشگاه با ترکیب‌کردن گازهای مختلفی که تصور می‌شد بخش خارجی مه‌آلود آن‌ را تشکیل داد‌ه‌اند، بازسازی کردند. دو مورد از این گازها یعنی نیتروژن و متان پیش‌تر شناخته شده بودند اما جزء سوم در هاله‌ای از ابهام بود. تیم علمی دریافت گاز سوم بنزن است که اغلب در بنزین یافت می‌شود. با پیداشدن این جزء دانشمندان توانستند جو تیتان را بازخلق کنند.

محققان بر این باورند به دلیل فشار شدید سطح این قمر، افراد هنگام بوئیدن سطح آن بوی بدی را استشمام خواهند کرد.

جو مصنوعی ارائه‌شده بوی قوی دارد و می‌تواند دانشمندان را در درک بیشتر ماهیت پیچیده مولکول‌هایی یاری کند که مه تیتان را تشکیل می‌دهند. تلاش‌های پیشین برای بازخلق جو این قمر در آزمایشگاه موفقیت محدودی داشتند زیرا به جز نیتروژن و متان، عنصر سوم تشکیل‌دهنده جو این جرم کیهانی ناشناخته بود.

شیوه جدید ترکیب‌کردن گازها و واکنش‌ نشان دادن آنها به دانشمندان در شناخت بهتر این جهان شبیه زمین کمک می‌دهد. تیتان به دلیل جو ضخیم، دریاچه‌ها و دریاهای سطحش به زمین شباهت دارد.

می‌توان از روش ابداعی برای درک ترکیب جوهای دیگر اجرام کیهانی به ویژه سیاراتی بهره برد که در خارج از منظومه شمسی پتانسیل میزبانی حیات را دارند.

بوی تیتان، قمر زحل یا کیوان

تایتان (به فرانسوی: Titan)، یا تایتان، بزرگ‌ترین قمر کیوان (زحل) است که در فاصله ۱٫۲ میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده‌است. تیتان بسیار کندتر از زمین به دور خود می‌چرخد، به طوری که یک روز تیتان در حدود ۱۶ روز زمین است

این قمر در ۲۵ مارس ۱۶۵۵ توسط کریستین هویگنس هلندی کشف شد. تیتان توسط چشم غیر مسلح قابل رؤیت نیست ولی می‌توان آن را توسط تلسکوپ‌های آماتوری و یا حتی برخی دوربین‌های دو چشمی قوی مشاهده نمود. تیتان تنها قمری است که دارای اتمسفر غلیظ بوده و تنها جرمی غیر از زمین است که دارای منابع اثبات شده سطحی مایعات می‌باشد. تیتان غالباً قمری با مشخصات سیاره خوانده می‌شود. تیتان دومین قمر بزرگ در سامانه خورشیدی است. جو تیتان غالباً از نیتروژن است با این حال دارای متان و اتان نیز می‌باشد. وجود باد و باران سطح تیتان را به شکلی مشابه سطح زمین تبدیل کرده‌است. ماهواره‌های زیادی وجود زیست و یا مراحل ابتدایی پیدایش شرایط پیشا-زیستی در تیتان را مورد کاوش قرار داده‌اند.

تیتان دارای جوی نسبتاً فشرده و شبیه به زمین در دوران شکل‌گیری آن است. اما با توجه به سرمای شدید (منهای ۱۸۰ درجه) در ماه تیتان، وجود زیست از نوع زمینی در آن بعید به نظر می‌رسد.

 

نگاره‌های تازهٔ کاوشگر کاسینی ناسا از وجود دریاچه‌ای حاوی هیدروکربن مایع مانند متان در ماه تیتان حکایت دارد. این نگاره‌ها نشان می‌دهد که سرمای سطح این دریاچه به ۱۸۰ درجه سانتی‌گرادزیر صفر می‌رسید.

در زیر سطح تیتان، ترکیباتی از آب و آمونیاک وجود دارد. این اقیانوس زیرسطحی در حقیقت یک لایه مایع است که محتوی ترکیباتی از آب و یا آب و آمونیاک است و در ژرفای بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلومتری از سطح تیتان قرار گرفته‌است. ساختار درونی تیتان از یک لایه یخی تشکیل شده‌است که از هسته سنگی آن از طریق یک لایه مایع جدا شده‌است. این ویژگی موجب می‌شود که سطح جامد تیتان از بادهای فصلی حاضر در اتمسفر آسیب نبیند.

جو تیتان

اگر چه تیتان یکی از قمرهای سیاره کیوان است، اما دارای یک جو کدری است که ده برابر ضخیم‌تر از زمین و یک چرخه هیدرولوژیکی شبیه به سیاره خودمان می‌باشد. تیتان حتی یک مدل زنده‌ای از زمین ابتدائی نامیده شده‌است تا جائیکه شامل میزان زیادی از نیترو‍ژن است که خیلی شبیه به سیاره ما است. جو تیتان ممکن است که از ستاره‌های دنباله‌دار به وجود آمده باشد. مدل‌های سنتی، فرض کرده‌اند که جو تیتان بوسیله فعالیت آتشفشانی یا تاثیر پرتو افکنی خورشیدی به وجود است، اما اینها بستگی به این دارد که تیتان در گذشته نسبت به حال بیشتر گرم بوده باشد. تحقیق جدید نشان می‌دهد که بر خوردهای ستاره‌های دنباله‌دار در طول یک دوره که `اواخر بمباران سنگین` نامیده می‌شود، یعنی زمانی نزدیک به ۴ میلیارد سال پیش زمانی‌که تصادفات توسط اجسام بزرگ همچون ستارگان دنباله‌دار و شهاب‌های آسمانی به طور منظم در میان اجرام بزرگ مانند سیارات، در منظومه خورشیدی‌ماه اتفاق می‌افتاده‌است، ممکن است جو نیتروژنی تیتان را بوجود آورده باشد. پژوهشگران دیدند با شلیک لیزر به داخل محلول آمونیاک و مواد آب یخ، چیزی که در تیتان اولیه احتمالاً وجود داشته‌است، نیتروژن به وجود می‌آید. بالغ بر هزار سال این بر خوردها می‌توانستند نیتروژن کافی را بوجود آورند تا قمر را در یک مه(بخار) متراکم بپوشاند تا جو ضخیمی را که ما امروز می‌بینیم حاصل شود. جو تیتان از تبدیل آمونیاکی که در طول دوره اواخربمباران سنگین در ۴۴ میلیارد سال پیش به وجود آمده‌است. اگر این مدل درست باشد، بدین معناست که منبع نیتروژنی تیتان از دنیاهای خارجی دیگر و حتی سیارات داخلی مثل خودمان بسیار متفاوت است.

راز طوفان‌ها و دریاچه‌های تیتان

تیتان بزرگ‌ترین قمر شگفت انگیز و ناشناختهٔ زحل، سراسر پوشیده از ابر ضخیمی از متان است. دمای سطح آن ۳۰۰- درجهٔ فارنهایت و قطرش کمتر از نصف قطر زمین است که با طوفان‌های بارانی و دریاچه‌های متانش خودنمایی می‌کند. در منظومهٔ شمسی به غیر از زمین تیتان تنها مکانی است که سطح آن با مقادیر بسیار زیادی از مایع پوشیده شده‌است.

یکی از این سوال‌های عجیب در رصدی در سال ۲۰۰۹ بود، زمانی که گروهی از پژوهندگان به سرپرستی پروفسور «اودد آهارونسون» (Oded Aharonson)، از موسسهٔ فناوری کالیفرنیا (کلتک) دریافتند که دریاچه‌های متان بیشتر در حوالی قطب‌های تیتان دیده می‌شوند و در نیمکرهٔ شمالی بیشتر از جنوب وجود دارند. کشف دوم این بود که در عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر نزدیک به استوای تیتان رطوبت و دریاچه‌های کمتری وجود دارد. در سال ۲۰۰۵۵ وقتی کاوشگر هیوگنس بر سطح تیتان نشست کانال‌هایی پر از متان مایع یافت و در سال ۲۰۰۹ پژوهشگران کلتک طوفان‌های شدیدی را کشف کردند که این باران را به این مناطق خشک رسانده بود

سیاره شناسان ناسا با ایجاد تصاویر سه بعدی رایانه‌ای نشان دادند کوهی که بر روی بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل کشف شده است می‌تواند شرایط حضور حیات را داشته باشد.

محققان ناسا در دانشگاه آریزونا یک تصویر توپوگرافی رایانه‌ای از کوهی با عنوان “سوترا فاکولا” واقع در تیتان را تهیه کرده‌اند که نشان می‌دهد این کوه در واقع یک آتشفشان یخی بر روی بزرگ‌ترین قمر سیاره زحل است.

به گفته این دانشمندان، بر روی این آتشفشان یخی حیات و یا حداقل شرایط سازگار برای ایجاد حیات می‌تواند وجود داشته باشد.

برای تهیه این تصویر سه بعدی از تصاویری که کاوشگر زحل‌گرد “کاسینی” از سطح تیتان گرفته استفاده شده است. این تصاویر حضور یک کوه به ارتفاع هزار و ۵۰۰ متر و پهنای ۷۰ کیلومتر را بر روی سطح تیتان نشان می‌دهد.

دلایل محکمی وجود دارد که نشان می دهد این کوه، یک آتشفشان یخی است که قادر است گدازه‌های محتوی آب مایع را فوران کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان آمریکایی فرضیه‌ای را مطرح کردند که برپایه آن، آب درون گذاره‌ها می‌تواند با تولین‌ها واکنش نشان دهد. تولین‌ها ترکیبات شیمیایی هستند که وقتی متان و یا نیتروژن توسط نور ماوراء بنفش خورشید ساطع می‌شوند در اتمسفر تیتان به وجود می‌آیند.

واکنش میان آب و تولین می‌تواند منجر به ایجاد “آمینو اسیدها” شود. آمینو اسیدها آجرهای اولیه ساخت پروتئین‌ها بوده و پروتئین‌ها نیز منشاء حیات هستند.

تیتان از نظر ابعاد در اندازه سیاره عطارد است و بزرگ‌ترین قمر زحل به شمار می‌رود.

اتمسفر این قمر تقریبا پوشیده از نیتروژن است. عمق این اتمسفر حدود ۶۰۰ کیلومتر است و بنابراین ۱۰ برابر بیشتر از اتمسفر زمین است. به همین دلیل رصد سطح این قمر بسیار دشوار است.

باوجود این، کاوشگر کاسینی در پروازهایی که از نزدیک سطح تیتان انجام داده به اطلاعات بسیار مهمی در خصوص بزرگ‌ترین قمر دست یافته است.

زیر فروشگاه

منبع نوشته:همشهری ، ویکی پدیا

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

زیر فروشگاه