با توجه به این که خیلی ها امکان اینو ندارن که برن تو کلاس های خوب و از امکانات کلاس استفاده کنن از طرفی خودم هم تا حالا تو شهرهای زیادی رفتم و دیدم که امکانات زیاد خوب نیست و یا…. حتی تو همین تهران خیلی ها به خاطر ترافیک و…وهزار و یک دلیل دیگه نمی تونن کلاس برن
کلاس فیزیک کنکور- شروع8 آذر
این کلاس به همت جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی تهران از 8مهر در خیابان میرداماد تهران تشکیل می شود و تا تیر سال آینده کلیه ی مباحث فیزیک پایه و پیش تدریس می شود برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره ی 26645100 تماس حاصل فرمایند
همه وقتی می بینن داری کلاس و مدرسه میری ، بهت می گن درس بخون !! درس خوندن راحت ترین کار ممکنه!!! فقط معلوم نیست که چرا خودشون این راحت ترین کار رو انجام نمی دن؟!آره درس خوندن راحته ، اما به شرط این که بدونی کی ، کجا و چه جوری بخونی!
دی ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« آذر    
 123
۴۵۶۷۸۹۱۰
۱۱۱۲۱۳۱۴۱۵۱۶۱۷
۱۸۱۹۲۰۲۱۲۲۲۳۲۴
۲۵۲۶۲۷۲۸۲۹۳۰  

برای عضویت در خبرنامه پیامکی، اطلاعات خود را وارد کنید

 

دانشگاه: نخستین ایستگاه یا ایستگاه پایانی ؟!

یادداشت هفته:

دانشگاه: نخستین ایستگاه یا ایستگاه پایانی ؟!

۱۳۹۵/۰۶/۱۵

 تا پایان شهریور ماه، اسامی پذیرفته‌شدگان آزمون سراسری سال ۱۳۹۵ از سوی سازمان سنجش اعلام خواهد شد و بدین‌ترتیب گروهی دیگر از مشتاقان ورود به دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی، پای در مقطع آموزش دانشگاهی خواهند نهاد و به خیل دانشجویان پرشمار کشور خواهند پیوست.

نکته قابل بحث در این مجال آن است که: آیا ورود به دانشگاه، خود هدف است یا وسیله‌ای برای رسیدن به هدفی برتر و والاتر؟ پیدا کردن پاسخی به این پرسش از آنجا مهم است که دیده می‌شود گروهی از پذیرفته‌شدگان آزمون‌های سراسری دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی، قبولی در این نهاد مهم آموزشی را پایان راه و ایستگاه پایانی می‌دانند، نه نخستین ایستگاه، و حداکثر آنکه برخی از افراد این گروه، در پایان تحصیلات دانشگاهی و هنگام فارغ‌التحصیلی به این نتیجه می‌رسند؛ به عبارت دیگر، «وسیله»‌ای به نام قبولی در دانشگاه برای این افراد به «هدف» تبدیل می‌شود؛ هدفی نهایی که منتهای آرزوی آنهاست و با ورود به این مرکز شکوفایی استعدادها و جست و جوی علم و دانش، راه دیگر تمام می‌شود و به مقصد خویش می‌رسند: «پاس کردن» واحدها و چشم انتظار پایان تحصیلات شدن و بی‌صبرانه به انتهای راه اندیشیدن؛ غافل از آنکه اگر کسی شور فراگیری دانش و پژوهش در موضوعات یک شاخه از یک رشته خاص را که مطلوب نظر او نیز هست، داشته باشد، اگر همه عمر خود را نیز شبانه‌روز برای انجام چنین کاری نیز کنار بگذارد، بازهم وقت  کم خواهد آورد؛ چرا که ویژگی بارز و برجسته علم، علاوه بر پویایی و شتاب، بی‌‌انتها و نامحدود بودن آن است و نمی‌توان برای آن پایانی را در ذهن تصور کرد.
حال چه باید کرد که ورود به دانشگاه، هدف نباشد و شور و شوق اولیه جوانان ما که به منظور کسب دانش‌ پای در عرصه آموزش عالی می‌گذارند، چون مشعل فروزانی از گرما و حرارت همیشگی در جهت به دست آوردن آخرین یافته‌های علمی و پژوهشی در هر یک از شاخه‌های دانش بشری برخوردار بوده و ضمن آن، پایداری داشته و جاودانه باشد؟
پاسخ به این پرسش و پرسش‌های دیگری از این دست در ذهن نسل جوان ما و برطرف ساختن موانع نظری و عملی دانش‌اندوزی و پژوهش از سوی مسؤولان ذی‌ربط و همین‌طور والدین این جوانان و بها دادن به این نسل آینده‌ساز، که سازنده و پردازنده افق‌ها و چشم‌اندازهای روشن فردای ایران اسلامی هستند، نکته‌ای است مهم که پرداختن به آن، موجب پویایی و شکوفایی متداوم و مستمر مُلک و ملت خواهد شد.
در اینجا می‌توان به نقش خانواده‌ها در اصلاح تصویری که از ساختار «دانشگاه» و چشم‌انداز ورود به آن در ذهن فرزندانشان در سال‌های پایانی دبیرستان وجود دارد اشاره کرد؛ تصویری که هر اندازه درست‌تر و واقع‌بینانه‌تر در اذهان جوانان ما نقش ببندد، به توسعه پایدار دانش و شکوفایی استعدادها خواهد انجامید، و آن وقت است که می‌توان به تصحیح نگرش ملی راجع به ورود به دانشگاه امیدوار بود.
در فرجام این «یادداشت» روی سخن ما با داوطلبان عزیزی است که در این آزمون (کنکور) پذیرفته می‌شوند، و آن اینکه جوانان برومند ما ‌نباید تمام تلاش و کوشش ارزشمند خود را تنها در جهت موفقیت در «کنکور» به منظور ورود به آموزش عالی معطوف نمایند؛ بلکه آنها بسیار بیشتر و پیشتر از آنکه به آمادگی علمی خود به خاطر ورود به دانشگاه بپردازند، باید قبل از ورود به این مرحله، یعنی حداکثر در همان سال‌های اول دبیرستان، با خود اندیشه کنند و ببینند که براستی خداوند متعال در ضمیر آنها چه استعدادهایی را به امانت نهاده است، و پس از شناخت این استعدادها، هم در جهت به فعلیت رساندن آنها و هم در جهت همسان‌سازی این استعدادها با نیازهای علمی کشور، که می‌تواند به دست توانای آنها در آینده نزدیک برآورده شود، گام بردارند، و بدانند که پرداختن به این موضوع هنگام ورود به دانشگاه دیر است، و آن دسته از دانشجویانی که تازه حین فراغت از تحصیل و دانش‌آموختگی قصد پرداختن به این مهم را دارند، در این زمینه بسیار دیر اقدام خواهند کرد که معمولاً نتیجه مطلوبی، نه برای آنان و نه برای جامعه، دربر نخواهد داشت.
موفق باشید
بــرچسب ها :
, , , ,
امتیاز دهیـد :
اگر این مطلب را دوست دارید پس like کنید :

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.



 
 
نظرات :
2933
بازدید امروز :
566
بازدید دیروز :
2885
تعداد عضو ها :
13397
کل مطالب :
2164
 
تلفن :
021-66388462
فکس :
021-66389469
همراه :
09121184523
ارسال پیامک :
10008395
info@m-ganji.com
 
نماد اعتماد الکترونیکی