Header ad

دانشمندانی که در ۲۰۱۲ با دنیای علم وداع کردند

۹۷۰x90

سال ۲۰۱۲ با همه دستاوردها و خدمات علمی برای بشر، درحالی رو به پایان است که شاهد مرگ دانشمندانی بوده که حیات روزمره انسان را تغییر داده‌اند.

4-919.jpg

 

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، «نیل آرمسترانگ»، که به عنوان اولین انسان به ماه قدم گذاشته بود، در سال ۲۰۱۲ و در سن ۸۲ سالگی درگذشت. خانواده آرمسترانگ وی را به عنوان یک مرد خانواده دوست و قهرمان آمریکا خواندند.

 

آرمسترانگ فرمانده ماموریت آپولو ۱۱ بود و توجه جهان را زمانی که در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ بر روی سطح ماه قدم گذاشت و جمله معروف «این یک قدم کوچک برای انسان، یک جهش بزرگ برای بشریت است» را اظهار کرده بود، به خود جلب کرد.

 

وی بعدها اصرار داشت که گفته « این، قدم کوچک یک انسان …» اما «یک» در انتقال جمله جا افتاده است.

 

 

آرمسترانگ، موفق به دریافت مدال آزادی، بالاترین جایزه به یک غیر نظامی آمریکایی شد.

 

 

«سالی راید»، زنی که در سن ۳۲ سالگی به عنوان یکی از فضانوردان شاتل فضایی چلنجر در ماه ژوئن سال ۱۹۸۳ عنوان اولین زن آمریکایی در فضا را بدست آورده بود، امسال در سن ۶۱ سالگی فوت کرد.

 

 

«جانیس واس»، یکی از پنج زن آمریکایی که پس از راید به فضا سفر کرده بود، در سن ۵۵ سالگی درگذشت. واس در پنج ماموریت شاتل فضایی از سال ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۰۰ به فضا سفر کرد و در سابقه خود فرماندهی دو انتقال محموله را به فضا در اختیار داشت.

 

 

«لاول راندال»، آخرین بازمانده از گروهی از دانشمندان موشکی که برنامه فضایی آمریکا را توسعه دادند، در سن ۹۶ سالگی درگذشت. راندال که با «رابرت گودارد»، پیشتاز پرتاب موشک هم‌دوره بود، از دهه ۱۹۳۰ و در دوره جنگ جهانی دوم و تا اواخر قرن ۲۰ به عنوان مهندس موشک در فضای پژوهش و برنامه کار می کرد.

 

 

دکتر «جوزف موری»، که جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۹۰ را برای کار پیشگامانه خود در پیوند عضو به دست آورد، در سن ۹۳ سالگی درگذشت. موری اولین پیوند موفق عضو را در سال ۱۹۵۴ انجام داد که در آن یک کلیه سالم از یکی از دوقلوهای سالم به دیگری پیوند زده شد.

 

 

«استنفورد اووشینسکی» مخترع باتری نیکل فلز هیبریدی و مجموعه‌ای از دستگاه‌های دیگر، در سن ۸۹ سالگی درگذشت. اووشینسکی، که تا حد زیادی خودآموخته بود، به توسعه دستگاه‌هایی مانند صفحات انرژی خورشیدی، نمایشگر مسطح تخت و قابلیت دوباره‌نویسی دیسکهای فشرده کمکهای بسیاری کرده است.

 

 

فناوری نیکل فلزی وی برای تامین نیروی خودروهای هیبریدی، دستگاههای الکترونیکی قابل حمل و بسیاری از دستگاههای دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. مجله اکونومیست در مقاله‌ای، اووشینسکی را با عنوان «ادیسون عصر ما؟» خوانده و او را در «گروه مخترعان نابغه» قرار داد.

 

 

«کیت کمپبل»، زیست شناس سلولی انگلیسی که به شبیه‌سازی گوسفند دالی کمک کرده بود، در سن ۵۸ سالگی درگذشت. اعلام شبیه‌سازی یک پستاندار از حیوان بالغ در سال ۱۹۹۷ منجر به جنجال قابل توجه از جمله نگرانیهای روزافزون از امکان ادامه یافتن این تحقیقات برای شبیه‌سازی انسان شد. چندین کشور و همچنین آمریکا شبیه‌سازی و تولیدمثل انسان را توقیف کرده و سازمان ملل متحد در یک بیانیه غیرالزام‌آور در سال ۲۰۰۵ از اعضای خود خواست تا هر گونه تلاش برای شبیه‌سازی انسان به هر شکل را ممنوع کنند.

 

 

«اندرو هاکسلی» که بطور اشتراکی جایزه نوبل پزشکی را در سال ۱۹۶۳ برای کشف چگونگی تولید پالسهای الکتریکی توسط عصبها که فعالیتهای عضلانی را کنترل می کنند، بدست آورده بود، در سن ۹۴ سالگی درگذشت. هاکسلی از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ به عنوان استاد دانشکده ترینیتی در دانشگاه کمبریج خدمت کرد.

 

 

او جایزه سال ۱۹۶۳ را با «جان هوچکین» و «آلن اکل» از اتریش به اشتراک گذاشت.

 

 

اریک کاندل، برنده جایزه نوبل در سال ۲۰۰۰، اظهار کرد که کشف هاکسلی و هوچکین کاری را برای زیست شناسی سلولی نورون انجام داد که ساختار دی‌ان‌ای برای بقیه زیست‌شناسی انجام داده است.

 

 

«یوجین پلی»، مخترع آمریکایی کنترل از راه دور تلویزیون که الگوهای مصرف رسانه‌ها و شیوه‌های برنامه‌نویسی تلویزیون را در سراسر جهان تغییر داده، در سن ۹۶ سالگی درگذشت. وی فلش خودکار کنترل از راه دور را در سال ۱۹۵۵ طراحی کرد که بینندگان با اشاره یک دستگاه شبیه به سلاح تابشی به سوی سلولهای نوری ساخته شده در نمایشگر تلویزیون‌های زنیت می‌توانستند شبکه را تغییر داده و صدا را کنترل کنند.

 

 

«رولاند مورنو»، مخترع فرانسوی-مصری فناوری کارت هوشمند موجود در کارتهای تلفن، کارتهای بانکی و سیم کارت در سراسر جهان، در سن ۶۶ سالگی درگذشت. مورنو در سال ۱۹۴۵ در قاهره به دنیا آمد و در سن ۲۹ سالگی این مفهوم را برای صفحه مدار مینیاتوری الکترونیکی ثبت اختراع کرد که می‌تواند اطلاعات الکترونیکی را بطور ایمن نگه دارد. این ابداع در نهایت برای او بیش از ۱۳۰ میلیون دلار حق امتیاز کسب اختراع را به ارمغان آورد.

 

 

اختراع او در حقیقت پایه کارتهای هوشمند است که به یک تراشه مینیاتوری رایانه‌ای مجهز بوده و در حال حاضر در سراسر جهان یافت می شود. این فناوری همچنین منجر به ورود سیم کارتهای مورد استفاده در تلفنهای همراه به بازارها شده است.

 

 

«جک ترامیل» که با رایانه‌های شخصی کم هزینه کومودور در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۸۰ رایانه را به میلیونها انسان معرفی کرد، در سن ۸۳ سالگی درگذشت. شرکت بین المللی کومودور اولین رایانه شخصی کم هزینه خود موسوم به PET را در سال ۱۹۷۷ معرفی کرد و به دنبال آن کومودور VIC-20 در سال ۱۹۸۰ و کومودور بسیار محبوب ۶۴ به بازار آمدند.

 

 

«مایکل مالون»، مورخ دره سیلیکون و نویسنده آمریکایی اظهار کرد: جک ترامیل واقعا مردی است که انسان عادی را به صنعت رایانه وارد کرد.

 

 

«جوزف وودلند»، مخترع بارکد روی تقریبا تمام محصولات در حال فروش در جامعه مدرن، در سن ۹۱ درگذشت.

 

 

وودلند یک دانشجوی فارغ التحصیل موسسه فناوری درکسل در فیلادلفیا بود و در دهه ۱۹۴۰ با همکلاسی‌اش «برنارد سیلور» یک فناوری از نوارهای چاپ شده با عرض متفاوت را برای رمزگذاری اطلاعات محصول مصرفی با قابلیت اسکن نوری ابداع کردند.

 

 

وودلند مدال ملی فناوری و نوآوری را در سال ۱۹۹۲ دریافت کرد و یکی از اعضای مخترعان ملی سالن مشاهیر شد.

 

 

«آرتور جنسن» که نظریه وی در مورد ریشه داشتن فاصله نمرات هوشبهر بین دانش آموزان سیاه و سفید در تفاوتهای ژنتیکی آنان باعث بحثهای زیاد شد، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.

 

 

جنسن، که استاد بازنشسته دانشکده تحصیلات تکمیلی آموزش در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی بود، در یک مقاله در سال ۱۹۶۹ در مجله نقد و بررسی آموزشی هاروارد اظهار کرد که هوش عمومی تا حد زیادی ژنتیکی بوده و عوامل فرهنگی مانند پرورش تنها یک اثر کوچک دارند. جنسن که از سوی برخی به عنوان یک نژادپرست شناخته می شد، بارها مورد تهدید قرار گرفت.

 

 

«مارتین فلایشمان»، شیمیدانی که در سال ۱۹۸۹ با «استنلی پونز» مدعی دستیابی به «همجوشی سرد» شده بود، در ۸۵ سالگی درگذشت. این شیمیدان متولد چک که در سال ۱۹۳۸ به انگلستان نقل مکان کرده بود، با پونز، دانشمند آمریکایی، در دانشگاه یوتا کار می کرد که این دستاورد در آنجا بدست آمد.

 

 

محققان در سراسر جهان در تلاشی بی‌نتیجه کوشیدند تا این آزمایش ساده را که به نظر می‌رسید نویدبخش انرژی تقریبا نامحدود ارزان و مفهوم همجوشی باشد، در شرایط آزمایشگاهی طبیعی بازسازی کنند که با شکست مواجه شده و اتهام درهم و برهم بودن کار و حتی تقلبی بودن آشکار این دستاورد را متوجه این دانشمند کردند.

زیر فروشگاه

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

زیر فروشگاه